Veel en goed volk, donderdagavond 7 mei in de Domzaal van het Gentse kunstencentrum Vooruit. Waarvoor dank! Op de blog van een ander tijdschrift staat een beknopt verslag van de lancering.Een wat zurige journalist van De Morgen bladerde gisteren al eens door het eerste nummer. De man vindt het 'ietwat vreemd' dat nY niet de ambitie heeft om het warm water opnieuw uit te vinden. Hij miste 'toch ook wel een relativerende noot', vond nY te serieus en maakte er prompt zelf een 'nicheblad' van. Terwijl wij juist liever een nYcheblad maken en al graag eens lachen. Moet deze journalist misschien nog meer en beter bladeren? Lezersreacties zijn hieronder meer dan welkom.
Posts
een nog beknopter (twitter) verslag hier: http://www.decontrabas.com/de_contrabas/2009/05/lancering-van-ny-in-gent.html
BeantwoordenVerwijderenLezersreacties? ok, maar dan wel van het bewuste artikel want dat las ik reeds en de pasgeborene nog niet. (heeft ook wat meer tijd nodig). Het artikel vond ik uiteindelijk nog meevallen, even bad publicity is publicty en uiteindelijk is het uitzonderlijk dat een krant een - behoorlijk groot - artikel wil drukken over een literair tijdschrift. En dan nog wetende dat journalisten àltijd een zekere zuurtegraad bevatten kwamen jullie er toch niet al te berooid uit hoor. Volledig persoonlijk natuurlijk.
BeantwoordenVerwijderenD. vraagt me of ik nY (dat zo nieuw niet is, misschien maar goed ook) al heb bekeken.
BeantwoordenVerwijderenHij lijkt me vooral een voortzetting van yang, met wat meer polemische insteek vanuit Nieuwzuid. Van het voornemen ook aan andere kunsttakken aandacht te schenken, is niet veel te merken. En voor de wisselwerking met de webstek in opbouw (waar ik me wel wat van voorstel), is het blijkbaar nog te vroeg.
Hun door contrabassisten zo gesmade discours- en ideologiekritische (moeilijke) stukken blijven de moeite waard (dat over Busch en Obama heb ik geboeid gelezen).
Dat dit tijdschrift loodzware ernst uitdraagt, vind ik niet. Zie bv. Kregting over Helmut en Jelle, verweven met zijn koffie-obsessie:
je moet elk zin wel een paar keer lezen, maar het heeft wel iets: een luchtige, fantasierijke 'geëngageerde documentaire' en van kort op de bal gesproken!
De stukken over HNF zijn minder eenzijdig lovend dan ik had verwacht (ware ook schaapachtig geweest). Spinoy neemt geen blad voor de mond, slaat spijkers met koppen - het geheel heeft alleen iets van opgewarmde kost omdat het debat (inderdaad: elektronisch) intussen al een hele tijd aansleept. (En
nog altijd mis ik het stuk waar iemand ingaat op hoe de gedichten zelf zich in elkaars vreemde gezelschap voelen ...)
Met de Canadese gedichten heb ik nog geen voeling, met één van Mysjkin intussen al wel: 'Parels' vind ik bloedmooi. Hij heeft de laatste tijd zo te zien een hele evolutie afgelegd.
En Joostens... Heerlijk nog 's die baldadige dadaïst uit zijn urne te zien verrijzen.
Het psychoanalytische stukje over Hemmerechts mannenboek vond ik misschien wel grappig, maar willekeurig en weinig overtuigend.
Ik geef het blad toch alle krediet - als het z'n beloften van onderwerpsverruiming en elektronische aanvulling nakomt.
Bovenstaande reactie was van Erik de Smedt - gelieve voortaan de volledige naam weer te geven.
BeantwoordenVerwijderen